تأثیر درمان حمایتی و شناختی رفتاری بر سلامت روان و باورهای غیرمنطقی مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال اوتیسم
نویسندگان
1 گروه روانپزشکی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
3 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
4 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
5 گروه روانپزشکی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
10.22118/jsmj.2012.55124چکیده
زمینه و هدف: اختلال اوتیسم یکی از بیماریهای گروه اختلالات فراگیر رشد میباشد که با تخریب پایدار در تعامل اجتماعی متقابل، تأخیر یا انحراف ارتباطی و الگوی ارتباطی کلیشهای محدود، مشخص است. به خاطر مشکلات فراوان این کودکان، خانوادهها و به خصوص مادران، از تنشها و فشارهای روانی زیادی رنج میبرند. بنابراین، برنامههایی جهت حمایت از خانواده و آموزش راهبردهای مقابله و حل مسأله و تغییر باورهای غیرمنطقی والدین ضروری است. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی درمان حمایتی و شناختی رفتاری بر سلامت روان و باورهای غیرمنطقی مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال اوتیسم میباشد. روش بررسی: نمونههای این پژوهش متشکل از 20 نفر مادر بدون بیماری شدید اعصاب و روان است. آزمودنیها به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (لیست انتظار) قرار گرفتند. پیشآزمون که شامل پرسشنامة سلامت روان و پرسشنامة باورهای غیرمنطقی جونز بود، بر روی دو گروه اجرا شد. سپس گروه آزمایش 10 جلسه، هر هفته دو ساعت گروه درمانی حمایتی و شناختی رفتاری دریافت کردند. از هر دو گروه پسآزمون گرفته شد. یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که گروه درمانی حمایتی و شناختی رفتاری توانسته است سلامت روان افراد گروه آزمایش را نسبت به گروه کنترل در مرحلة پسآزمون ارتقاء دهد (001/0P<). تأثیر این شیوۀ درمانی بر نمرات باورهای غیرمنطقی در مرحلة پسآزمون معنادار نبود. نتیجهگیری: مداخلة حمایتی و شناختی رفتاری میتواند در بهبود روان مادران کودکان اوتیسم مؤثر باشد. م ع پ 1390؛10(6): 637- 645