آثار فقهی نظریة «تأویل» با رویکردی بر آرای امام خمینی(س)
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه پیام نور هشتگرد، البرز، ایران
doi
چکیده
گرایشات تفسیری متعدد تا حدود زیادی وابسته به اوضاع و احوال اندیشههای حاکم زمانه بوده و روش تفسیری برتر، در بستر زمان جایگاه خود را پیدا میکند؛ آنگونه که امروزه روش تفسیر قرآن به قرآن و شیوه های تأویلی و مقاصدی، با اقبال بیشتری مواجه هستند. به نظر نگارنده شناسایی مقاصد اصلی شارع، اساسیترین نکته جهت تفسیر و تأویل صحیح است. اهم دلایل کم اقبالی تفاسیر روایی، عدم توجه به مقاصد قرآن است. در حالی که این امر مورد تأکید امام خمینی است؛ اما اینکه تا کجا میتوان با این رویکرد به تأویل پرداخت، و آیا میتوان در جهت استنباط فقهی نیز دست به تأویل زد، امری است که محل تأمل محققان میباشد. به نظر، سیره عملی امامخمینی میتواند مبنای طرح چنین مطالبی باشد. در این تحقیق شواهدی در خصوص امکان تأویلات فقهی و اجتهاد مقاصدی ارائه میشود گرایشات تفسیری متعدد تا حدود زیادی وابسته به اوضاع و احوال اندیشههای حاکم زمانه بوده و روش تفسیری برتر، در بستر زمان جایگاه خود را پیدا میکند؛ آنگونه که امروزه روش تفسیر قرآن به قرآن و شیوه های تأویلی و مقاصدی، با اقبال بیشتری مواجه هستند. به نظر نگارنده شناسایی مقاصد اصلی شارع، اساسیترین نکته جهت تفسیر و تأویل صحیح است. اهم دلایل کم اقبالی تفاسیر روایی، عدم توجه به مقاصد قرآن است. در حالی که این امر مورد تأکید امام خمینی است؛ اما اینکه تا کجا میتوان با این رویکرد به تأویل پرداخت، و آیا میتوان در جهت استنباط فقهی نیز دست به تأویل زد، امری است که محل تأمل محققان میباشد. به نظر، سیره عملی امامخمینی میتواند مبنای طرح چنین مطالبی باشد. در این تحقیق شواهدی در خصوص امکان تأویلات فقهی و اجتهاد مقاصدی ارائه میشود گرایشات تفسیری متعدد تا حدود زیادی وابسته به اوضاع و احوال اندیشههای حاکم زمانه بوده و روش تفسیری برتر، در بستر زمان جایگاه خود را پیدا میکند؛ آنگونه که امروزه روش تفسیر قرآن به قرآن و شیوه های تأویلی و مقاصدی، با اقبال بیشتری مواجه هستند. به نظر نگارنده شناسایی مقاصد اصلی شارع، اساسیترین نکته جهت تفسیر و تأویل صحیح است. اهم دلایل کم اقبالی تفاسیر روایی، عدم توجه به مقاصد قرآن است. در حالی که این امر مورد تأکید امام خمینی است؛ اما اینکه تا کجا میتوان با این رویکرد به تأویل پرداخت، و آیا میتوان در جهت استنباط فقهی نیز دست به تأویل زد، امری است که محل تأمل محققان میباشد. به نظر، سیره عملی امامخمینی میتواند مبنای طرح چنین مطالبی باشد. در این تحقیق شواهدی در خصوص امکان تأویلات فقهی و اجتهاد مقاصدی ارائه میشود