بررسی توزیع فراوانی ناروانی گفتار در کودکان پایة دوم دبستان مدارس شهری شهرستان اهواز

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی دانشکدة توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز.

2 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی دانشکدة توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز.

3 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی دانشکدة توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز.

doi
10.22118/jsmj.2011.55411
چکیده

زمینه و هدف: ناروانی از شایع­ترین اختلالات گفتار و زبان در بین کودکان است. هر گونه اختلال در تداوم، سرعت در تولید، برنامه­ریزی ریتم گفتار و یا ترکیبی از این عوامل باعث ایجاد پدیده­ای به نام ناروانی خواهد شد. علت­شناسی این اختلال، نامشخص و بسیار پیچیده است. هدف از نگارش این مقاله، بررسی شیوع ناروانی در کودکان پایه دوم دبستان شهرستان اهواز است.  روش بررسی: این پژوهش به شکل توصیفی - مقطعی بوده و در سال 1388 اجرا شده است که در آن، تعداد 200 نفر کودک 8 ساله (دوم دبستان) به روش تصادفی ساده، انتخاب شدند و از طریق خواندن متن، گفتار خودانگیخته و گفتار توصیفی مورد بررسی قرار گرفتند. سپس داده­های به دست آمده، از طریق نرم­افزار آماری SPSS، شاخص­های توصیفی و آزمون تی مستقل، مورد بررسی قرار گرفتند. یافته­ها: از تعداد کل نمونه­ها (200 نفر)، 100 نفر پسر و 100 نفر دختر بودند. نتایج به دست آمده نشان داد که میزان ناروانی در کل نمونه­ها، 5/4 درصد است. همچنین میزان اختلال لکنت، درصد مشابهی را نشان داد و در هیچ کدام از نمونه­ها اختلال پریشان گویی مشاهده نشد. میزان ناروانی در جنس مذکر 5 درصد و در جنس مؤنث 4 درصد به دست آمد. نتیجه­گیری: نتیجة به­دست آمده از این پژوهش(5/4 درصد ناروانی در کل نمونه) با نتایج به­دست آمده از پژوهش شیرخوارگاه آمنه در سال 1380 در شهر تهران و پژوهش من- سون در سال 2000 در کشور دانمارک، همخوانی دارد. م ع پ 1390؛‌10(5): 481- 485

کلیدواژه‌ها