مقایسة اثر آمیتریپتیلین با کاربامازپین در کاهش درد بیماران مبتلا به پلینوروپاتی محیطی دیابتی در بیماران مراجعهکننده به بیمارستان گلستان اهواز
نویسندگان
1 گروه نورولوژی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 گروه نورولوژی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 گروه نورولوژی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
4 گروه نورولوژی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
5 گروه رئیس مرکز دیابت دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
10.22118/jsmj.2011.55419چکیده
زمینه و هدف: دیابت از شایعترین بیماریهای انسان است که شیوع آن در ایران بین 5 تا 8 درصد میباشد. از جمله عوارض آن، نوروپاتی است که در بدو تشخیص دیابت، شیوعی معادل 7 درصد دارد و با پیشرفت بیماری به 50 درصد نیز میرسد. در تعدادی از این بیماران، درد نوروپاتیک ظاهر میشود که میتواند بر عملکرد روزانه و کیفیت زندگی آنها اثر بگذارد. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، 60 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2، که به درمانگاه دیابت بیمارستان گلستان اهواز مراجعه داشتند، پس از اثبات نوروپاتی دردناک در آنها، بر اساس شرح حال، معاینه، نوار عصب و عضله و لحاظ کردن معیارهای ورودی و خروجی به صورت تصادفی به دو گروه برابر تقسیم شدند و در مطالعة دو سو کور وارد شدند. گروهی با آمیتریپتیلین50 میلیگرم به صورت یکبار در روز و گروه دیگر با کاربامازپین 200 میلیگرم سه بار در روز درمان شدند. بر اساس جدول سنجش کمّی درد، میزان درد آنها به صورت کمّی، قبل از مطالعه و 6 هفته بعد از مصرف داروها مشخص شد. نتیجهگیری: هر دو دارو در کاهش درد بیماران مؤثر بودند، ولی اثر آنها تفاوت قابل ملاحظهای با هم نداشت. تنها HbA1C، در گروه دریافتکنندة کاربامازپین پس از درمان نسبت به گروه دیگر کمتر شده بود. در صورت اثبات کاهش HbA1C توسط کاربامازپین، در مطالعات آتی میتوان از این دارو همزمان با داروهای کاهندة قند خون، در کنترل دیابت استفاده کرد. م ع پ 1390؛10(5): 515- 525