بررسی ویژگی‌های روانسنجی یک مقیاس کوتاه و بومی سالمندآزاری در گروهی از سالمندان استان البرز

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن

2 دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران. مرکز تحقیقات روان‌پزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکدة اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران

3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن

4 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن

5 دانشگاه علوم پزشکی ایران

doi
10.30487/jcp.2018.93199
چکیده

هدف پژوهش حاضر ساختن یک مقیاس بومی و کوتاه سالمندآزاری و بررسی کردن ویژگی‌های روان‌سنجی آن در گروهی از سالمندان استان البرز بود. در مرحلۀ اول پژوهشگران با بهره­گیری از پیشینة پژوهش روان‌شناسی و روان‌پزشکی ملاک‌های شاخص سوء رفتار با سالمند را استخراج کردند. در مرحلۀ دوم ویژگی‌های روان‌سنجی پرسش­نامه با استفاده از روایی سازه و همسانی درونی بر روی گروهی از سالمندان بررسی شد. جامعۀ آماری سالمندان ساکن استان البرز در سال 1396 بودند. با روش نمونه­ گیری دردسترس 400 نفر (186 نفر مرد و 214 نفر زن) انتخاب شدند. براساس نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، از میان خرانة 41 گویه‌ای 23 گویه باقی ماند که با روش تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی شد. درنهایت 3 عامل آزار هیجانی و کلامی (14 گویه)، غفلت (6 گویه) و آزار مالی (3 گویه) برای مقیاس سالمندآزاری ـ فرم کوتاه تعیین شد. محاسبۀ ضریب آلفای کرونباخ (84/0) و بازآزمایی (96/0) مؤید همسانی درونی مناسب پرسش­نامه بود. یافته‌ها بیانگر آن است که پرسش نامۀ سالمندآزاری ـ فرم کوتاه ابزاری پایا جهت بررسی سوء رفتار نسبت به سالمندان در جامعۀ ایرانی است.