تحلیل آسیب‌شناسی مدیریت محلی در روستاهای شهرستان رضوانشهر در دو دهه اخیر

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
10.22034/jget.2024.178351
چکیده

مقدمه:  نظام ساختاری عملکردی کنونی مدیریت روستایی کشور، گویای این است که مدیریت روستایی با وجود نهادسازی و استقرار نهاد دهیاری­ها و شوراهای اسلامی، همواره با نگاهی بالا به پایین، با روستا و روستاییان روبه­رو شده و مردم در هیچ سطحی از فرآیند برنامه­ریزی و مدیریت توسعه­ی سرزمین خود دخالت و مشارکت داده نمی­شوند. مدیریت روستایی در واقع، فرآیند سازماندهی و هدایت جامعه و محیط روستایی از طریق شکل دادن به سازمان­ها و نهادهاست.هدف:  مطالعه حاضر به شناسایی آسیب­ها و چالش­های موجود مدیریت محلی (دهیاران) در روستاهای شهرستان رضوانشهر  در دو دهه اخیر می­پردازد.روش شناسی:  نوع تحقیق کاربردی و روش آن پیمایشی است که اطلاعات میدانی آن از طریق پرسشنامه مخصوص اعضای شورای اسلامی، دهیاران و مردم جمع­آوری گردید. جامعه آماری تحقیق شامل 3 گروه روسا و اعضای شورای اسلامی، دهیاران و مردم بوده که به ترتیب 196، 75 و 380 نفر جمعیت را در بر می­گیرد.قلمرو جغرافیایی پژوهش:  روستاهای شهرستان رضوانشهر  بعنوان قلمرو جغرافیایی تحقیق می­باشد.یافته­ ها و بحث: در ابعاد مختلف، چالش­ها و آسیب­هایی را در مدیریت روستایی شهرستان رضوانشهر، می­توان دید که به ترتیب اهمیت عبارتند از: عوامل زیست­محیطی، اداری ـ سازمانی، حقوقی، عمرانی و اجتماعی ـ فرهنگی.نتیجه­ گیری: مدیریت توسعه در روستاهای شهرستان رضوانشهر دارای موانعی است که لازم است مورد بازنگری برنامه­ریزان توسعه قرار گیرد و در جهت رفع آن در هر یک از بخش­ها تدابیری لحاظ گردد.