تحلیل آسیبشناسی مدیریت محلی در روستاهای شهرستان رضوانشهر در دو دهه اخیر
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.22034/jget.2024.178351چکیده
مقدمه: نظام ساختاری عملکردی کنونی مدیریت روستایی کشور، گویای این است که مدیریت روستایی با وجود نهادسازی و استقرار نهاد دهیاریها و شوراهای اسلامی، همواره با نگاهی بالا به پایین، با روستا و روستاییان روبهرو شده و مردم در هیچ سطحی از فرآیند برنامهریزی و مدیریت توسعهی سرزمین خود دخالت و مشارکت داده نمیشوند. مدیریت روستایی در واقع، فرآیند سازماندهی و هدایت جامعه و محیط روستایی از طریق شکل دادن به سازمانها و نهادهاست.هدف: مطالعه حاضر به شناسایی آسیبها و چالشهای موجود مدیریت محلی (دهیاران) در روستاهای شهرستان رضوانشهر در دو دهه اخیر میپردازد.روش شناسی: نوع تحقیق کاربردی و روش آن پیمایشی است که اطلاعات میدانی آن از طریق پرسشنامه مخصوص اعضای شورای اسلامی، دهیاران و مردم جمعآوری گردید. جامعه آماری تحقیق شامل 3 گروه روسا و اعضای شورای اسلامی، دهیاران و مردم بوده که به ترتیب 196، 75 و 380 نفر جمعیت را در بر میگیرد.قلمرو جغرافیایی پژوهش: روستاهای شهرستان رضوانشهر بعنوان قلمرو جغرافیایی تحقیق میباشد.یافته ها و بحث: در ابعاد مختلف، چالشها و آسیبهایی را در مدیریت روستایی شهرستان رضوانشهر، میتوان دید که به ترتیب اهمیت عبارتند از: عوامل زیستمحیطی، اداری ـ سازمانی، حقوقی، عمرانی و اجتماعی ـ فرهنگی.نتیجه گیری: مدیریت توسعه در روستاهای شهرستان رضوانشهر دارای موانعی است که لازم است مورد بازنگری برنامهریزان توسعه قرار گیرد و در جهت رفع آن در هر یک از بخشها تدابیری لحاظ گردد.