تحلیل جغرافیایی کیفیت زندگی روستاهای شهرستان نوشهر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت ،دانشگاه آزاد اسلامی ، رشت ، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی ، رشت ،ایران
doi
10.22034/jget.2023.290117.1318چکیده
مقدمه: کیفیت زندگی مفهومی چند جانبه و چند بعدی است و تنها جنبههای مادی زندگی را در بر نمیگیرد؛ اندازهگیری و پی بردن به آن خود در گرو عوامل مختلف محیطی – اکولوژیک، اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی میباشد و خصوصیات فردی افراد جامعه نیز در آن دخالت دارند.هدف: مقاله با هدف بررسی عوامل موثر بر تحولات کیفیت زندگی، بین روستاییان در دو دهه اخیر تدوین شده است.روش شناسی: روش تحقیق، روش توصیفی – تحلیلی است. در این روش، ابتدا شاخصهای کیفیت زندگی به تفکیک نقاط روستایی مورد مطالعه و سنجش قرار گرفت. جامعه آماری روستاییان21 روستا و حجم نمونه 380 خانوار از روستاییان است که با استفاده از فرمول کوکران تعیین گردیدهاند. سپس در مرحله تحلیل، فاصله از شهر و فاصله تا جاده اصلی بر تفاوتهای فضایی کیفیت زندگی مورد ارزیابی قرار گرفت.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی شامل بخش مرکزی شهرستان نوشهر میباشد.یافته ها و بحث: نتایج نشان داد که وضعیت روستاهای مورد مطالعه از نظر کیفیت شاخصهای کالبدی کیفیت زندگی مطلوب و شاخصهای اقتصادی در سطح نامطلوبی قرار دارند. که میتوان ناشی از عوامل مختلف مانند عدم برخورداری از سطوح خدماتی مطلوب، عدم وجود منابع درآمدی و... در سطح منطقه باشد. همچنین از میان روستاهای مورد بررسی روستاهای خیرودکنار، توسکاتک، تازهآباد و شریعتآباد در بالاترین سطح کیفیت زندگی و رضایتمندی جای روستاهای سنگتو، حمزده دارند؛ و علیا و چلک علیا در پایینترین سطح کیفیت زندگی و رضایتمندی قرار میگیرند.نتیجه گیری: بین تمام سطوح کیفیت زندگی در سطح روستاهای نمونه بر اساس عوامل فاصله تا جاده اصلی و فاصله تا شهرستان تفاوت معناداری وجود دارد. و هر چه فاصله کمتر باشد شاخصهای کیفیت زندگی در وضعیت مناسبتری قرار میگیرند و سطح کیفیت زندگی بالاتر میرود.
