سنجش پایداری عرصه های پیراشهری با تأکید بر نقش مدیریت روستایی مورد: بخش کهریزک
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر تحلیل نقش مدیریت روستایی در پایداری روستاهای بخش کهریزک است. جامعه آماری تحقیق روستاهای بخش کهریزک است. روستاهایی که جمعیت بالا دارند و از شورا و دهیار برخوردار هستند بهعنوان جامعه آماری این پژوهش تعیین میشوند(14 روستا). کل جمعیت افراد خانوار در روستاهای موردمطالعه (5913) نفر است. لذا بر اساس فرمول کوکران تعداد 360 خانوار بهعنوان جامعه نمونه انتخاب گردیده شد. روش جمعآوری اطلاعات در این تحقیق کتابخانهای و میدانی است. سپس جمعآوری و طبقهبندی اطلاعات لازم مورد تجزیهوتحلیل قرار میگیرد. در بخش کتابخانهای با استفاده از اسناد و آمار و اطلاعات و تجربیات دیگر مناطق روستایی برای تکمیل کردن اطلاعات به سازمانهای مربوطه در سطح منطقه مراجعه کرده و درنهایت با بررسیهای میدانی و بحث و پرسشنامه و از نرمافزارهای ARC GIS, SPSS و نرمافزار Expert choise ، مدلموریس دیویس استفادهشده است. یافتهها نشان داد که پایداری در ابعاد زیستمحیطی و فضایی –کالبدی بیشتر از عدد مطلوبیت 3 ارزیابیشده و در سطح آلفای 000/0 معنادار است. همچنین تحلیل میانگین عددی این گویهها در محدوده موردمطالعه نشاندهنده تأثیر مثبت در ابعاد زیستمحیطی و فضایی –کالبدی بوده، که نسبت به سایر ابعاد در سطح بالاتری قرار دارند. تحلیل ناپارمتریک همبستگی نشاندهنده وجود رابطه مستقیم و معنیدار در سطح آلفای 01/0 میان ابعاد اقتصادی با ابعاد اجتماعی، زیستمحیطی و کالبدی-فضایی است. همچنین بین ابعاد بعد کالبدی-فیزیکی با ابعاد اجتماعی و زیستمحیطی نیز رابطه مستقیمی مشاهده میشود. همچنین رتبه-بندی ابعاد پایداری نشان داد که بعد کالبدی-فضایی با وزن بهدستآمده (356/0) نسبت به سایر ابعاد در بالاترین سطح و بعد اقتصادی با وزن بهدستآمده (174/0) در پایینترین سطح قرارگرفته است.