بررسی رابطه کیفیت زندگی کاری و میزان درگیری شغلی کارکنان (مطالعه موردی: یک سازمان نظامی)
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین(علیه السلام)، دانشکده شهید مطهری بسیج، تهران، ایران
doi
10.47176/mdr.2025.1394چکیده
کیفیت زندگی کاری و درگیری شغلی به عنوان فاکتورهای مهم در بازدهی کارکنان نظامی و مرتبط با شغل آنهاست. توجه به بالا رفتن این دو مقوله در محیط نظامی اهمیت و ضرورت داشته و می تواند در زندگی و رضایت شغلی کارمند نظامی از انجام کارش و عملکرد یگان موثر باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از جهت روش توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری کارکنان شاغل در یک سازمان نظامی (260نفر) بوده و حجم نمونه با روش نمونه گیری تصادفی در دسترس (150 نفر) با استفاده از جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه استاندارد بود. روایی و پایایی پرسشنامه به صورت صوری و محتوایی و روش آلفای کرونباخ تأئید شد. یافته ها نشان داد کیفیت زندگی کاری بر اساس گویه های؛ پرداخت منصفانه حقوق، وابستگی اجتماعی، محیط کاری ایمن و بهداشتی، امکان توسعه قابلیتهای فردی، میزان تامین فرصت رشد برای کارکنان در ارتباط با درگیری شغلی بدست آمد. نتایج نشان داد که ابعاد پرداخت منصفانه حقوق، وابستگی اجتماعی، محیط کاری ایمن و بهداشتی، امکان توسعه قابلیت های فردی و میزان تأمین فرصت رشد رابطه مثبت و معناداری با درگیری شغلی دارند. بطوری که به هر میزان عوامل فوق بهبود یابند می توان شاهد افزایش درگیری شغلی کارکنان نظامی بود. این امر با ارائه آموزشهای لازم، شایسته سالاری، توجه به حقوق و مزایا و بهبود شرایط محیط کار می تواند ارتقا یابد.
