تحلیل چندلایه شکنندگی ساختاری رژیم صهیونیستی در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.
2 پژوهشگر و مدرس دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین(ع)، تهران، ایران.
doi
10.47176/mdr.2025.1416چکیده
جنگ تحمیلی ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ رژیم صهیونیستی برعلیه جمهوری اسلامی ایران، نقطهعطفی در بازخوانی واقعگرایانه از وضعیت شکنندگی ساختاری رژیم صهیونیستی به شمار میرود. برخلاف روایت غالب مبنی بربرتری نظامی و فناوریمحور رژیم، این جنگ نشان داد که رژیم صهیونیستی در مواجهه با جنگ ترکیبی و چندلایه، از ضعفهای بنیادین در سطوح جغرافیایی، زیرساختی، روانی، اجتماعی و نظامی، عملیاتی رنج میبرد. پژوهش حاضر با بهرهگیری از روش توصیفی–تحلیلی و تلفیق دادههای میدانی، امنیتی و مکانی (GIS)، و باهدف تحلیل چندلایه از شکنندگی رژیم صهیونیستی در جنگ 12 روزه سعی کرده است این مهم را موردبررسی قرار دهد. یافتهها نشان میدهد که تمرکز جمعیتی بالا، کمبود عمق استراتژیک، وابستگی زیرساختی به نقاط متمرکز، اختلال در سامانههای فرماندهی (C4ISR) و افزایش اضطراب اجتماعی، به کاهش تابآوری کلی رژیم در برابر تهدیدات همزمان انجامیده است. تحلیل تطبیقی دادهها نشان میدهد که رژیم صهیونیستی، علیرغم بهرهمندی از فناوری پیشرفته، فاقد ظرفیت مقابله با جنگهایی است که از چند جبهه، همزمان و با ترکیب عناصر سایبری، روانی و فیزیکی طراحیشدهاند. بر همین اساس، پژوهش حاضر الگویی مفهومی برای ارزیابی شکنندگی ساختاری دشمن ارائه میدهد که میتواند در طراحی راهبردهای بازدارندگی هوشمند در سطح منطقهای مورداستفاده قرار گیرد.