نقش روابط متقابل شهر و روستا در توسعه سکونتگاه های پیرامون کلانشهر رشت مورد: ناحیه پیراشهر خمام

نویسندگان

1 استادیار گروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

2 دانشیار، گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

4 استادیار گروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

doi
چکیده

روابط میان شهر و روستا به صورت­های گوناگون بر شکل­پذیری سکونتگاه­های روستایی و همچنین بر ساختار و کارکرد آن‌ها اثرگذار است. با توجه به نقش این روابط در فرایند تحولات و توسعه کانون­های شهری و روستایی، شناخت پیامد­های نامطلوب این روابط و تلاش برای کاهش اثرات منفی روابط متقابل شهر و روستا در راستای ساماندهی آن‌ها، زمینه­ساز توسعه پایدار نواحی روستایی و شهری خواهد بود. پژوهش حاضر باهدف تحلیل روابط متقابل بین شهر و روستا و پیامد­های نامطلوب در نواحی پیراشهری کلانشهر رشت خواهد بود. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی و جامعه آماری آن را ساکنین روستا­های چهار دهستان موردمطالعه و متخصصان تشکیل می­دهد. به‌منظور بررسی و رتبه­بندی مهم­ترین پیامد­های نامطلوب روابط متقابل شهر و روستا در نواحی پیراشهری خمام، از دیدگاه متخصصین، از نرم‌افزار Expert Choice استفاده‌شده است، نتایج نشان داد، از بین پیامد­های نامطلوب روابط متقابل بین شهر و روستا، پیامد­ کمرنگ شدن الگوی سنتی مسکن روستایی و توسعه سبک معماری شهری با وزن 187/0، بالاترین رتبه را به خود اختصاص داده است، در ادامه نیز با استفاده از مدل تصمیم­گیری WASPAS سعی شده است تا رتبه هر یک از دهستان­های بخش خمام را بر اساس پیامدهای مطرح‌شده سنجیده شود. نتایج نشان داد، به ترتیب دهستان چاپارخانه با مقدار 654/3، دهستان کته­سر با وزن به‌دست‌آمده 532/3، دهستان فرشکی با وزن 421/3، دهستان اشکیک با وزن به دست آمده 321/3، بالاترین و پایین-ترین رتبه­ها را به خود اختصاص داده­اند