چارچوبی نوین برای خوانش مساجد تهران معاصر
نویسندگان
1 دکترای معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 هیات علمی دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
تا امروز آنچه را که به عنوان نشانهشناسی معماری، میشناسیم زیرمجموعهای از نشانهشناسی هنر و در سایۀ مفاهیم آن، فاقد نمودی مستقل است. باتوجه به مفاهیم نظری معماری و همسویی با اندیشههای زبانشناختی و نشانهشناسی، نیاز به بازتولید و تدوین نشانهشناسی معماری مشهود است. بدین منظور ابتدا مفاهیم زبانشناسی و نظریات نشانهشناسان مورد بازشناسی قرارگرفته و سپس به مدلسازیشان پرداختیم. با این رویکرد معماری چون متنی فضایی مورد خوانش قرار گرفته که در پیکرۀ خود از لایههای متعددی تشکیل شدهاست. این لایهها به صورت سیستمی و فرآیندی با یکدیگر در ارتباط بوده و متن معماری را به وجود میآورند. اندیشههای مربوط به کارکرد، مسائل اقتصادی، زمان، مفاهیم زیباشناختی، مسائل اجتماعی-فرهنگی، مفاهیم هرمنوتیکی لایههای سیستمی و مفاهیم مربوط به آموزش، تجربیات، موضوعیت، کارفرما، دیدگاه معمار لایههای فرآیندی معماری را شکل میدهند. خوانش نشانهشناختی معماری، به دنبال بازتولید طرح بر اساس ارتباط بین این لایهها و بر اساس برداشت مخاطب است. در این مقاله پس از بررسی نظریات نشانه شناسان، مدل نشانه شناسی معماری، مبتنی بر مبانی نظری معماری و نظریات نشانه شناختی، مطرح شد. سپس مدل ارائه شده در خوانش سه بنای مسجد معاصر تهران(مسجد دانشگاه تهران، مسجد الغدیر میرداماد، مسجد دانشگاه تربیت مدرس) مورد آزمون قرار گرفت.