مولفه های اثر گذار بر عملکرد فرماندهی یگان رزم در کنترل صحنه نبرد(مطالعه موردی)

نویسندگان
doi
چکیده

یک یگان رزمی در صحنه نبرد با اجرای روش های جاری تاکتیکی ماموریت خود را انجام می دهد. فارغ از موفقیت آمیز بودن یا نبودن ماموریت، در حین اجرای رزم علی رغم اجرای سلسله مراتب، غالبا ، خلاء مدیریتی و کنترل صحنه نبرد احساس می شود. در همین راستا پژوهش پیش روی، مولفه های اثر گذار بر عملکرد فرماندهی یگان رزم در کنترل صحنه نیرد (با تاکید بر نبرد ناهمتراز) را مورد ارزیابی قرار داده است. جامعه آماری در این پژوهش، تمام کارکنانی که در رسته زرهی نیروی زمینی سپاه خدمت می کنند جامعه نمونه بر اساس در دسترس بودن افراد و با توجه به حضور افراد در مناطق عملیاتی، به تعداد 50 نفر در 3 گروه کارکنان ستادی رسته زرهی، فرماندهان و جانشینان و مسئول عملیات گردان های زرهی و  فرماندهان  گروهان و دسته زرهی جای گرفت. در این پژوهش، محقق مولفه های مولفه های گردش شغلی در 4 گروه دسته بندی نموده و مورد بررسی قرار داده است. پرسشنامه بر اساس آن 4 گروه تهیه گردیده و نظرات جامعه نمونه در خصوص میزان اهمیت هر یک از مولفه ها، مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس یافته های و نتایج به دست آمده، عوامل سازمانی در اولویت اول عوامل فناوری و تحهیزاتی در اولویت دوم، عوامل مربوط به حوضه صحنه نبرد در اولویت سوم و در نهایت عوامل فردی در اولویت چهارم اهمیت قرار گرفته است .