توانش ارتباطی «اقتباس آیات قرآن» در گفتمان سیاسی تحفهالوزارء و آدابالملوک ابومنصور ثعالبی
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22034/isqs.2023.46411.2182چکیده
ثعالبی از پرکارترین ادیبان عربینگار ایران بوده است. وی که با بزرگان سیاسی دولتهای ایرانی همنشینی داشته، دو اثر تحفه-الوزارء و آدابالملوک را با موارد متعددی از اقتباسهای قرآنی در اندیشه سیاسی تحریر کرده است. پژوهش حاضر با بررسی و دستهبندی اقتباسهای قرآنی این دو اثر، براساس رهیافت توانش ارتباطی دلهایمز که بر اهمیت فضای گفتمانی زایش هر متن تکیه دارد و با فهم تاریخی- فرهنگی پژوهشهای آذرتاش آذرنوش در باب چالش فارسی و عربی در عصر ثعالبی، نشان داده است که کارکرد اقتباسهای قرآنی ثعالبی تفسیر و ترویج اندیشههای دینی نبوده است، بلکه او در چارچوب فرهنگ بزرگان سیاسی عربگرا، از اقتباس قرآنی بهعنوان ابزار ادبی برای کارکرد ارتباطی و عامل ایجاد حداکثر ارتباط با مخاطب و تسهیل گفتمانی این ارتباط بهره جسته است. به عبارت دیگر، این پژوهش نقش بافتار فرهنگی – گفتمانی در رویکرد به استفاده از اقتباس قرآنی در این دو اثر از ثعالبی را نشان داده است. شیوه این پژوهش کتابخانهای و روش آن توصیفی-تحلیلی بوده است و از تحلیل تاریخی نیز برای شناخت زمینههای بحث استفاده شده است.