تحلیل انتقادی شبهه تفسیری سها درباره مذمت شادی در سوره هود با روش انسجامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدرسی معارف دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ، ایران
2 استادیارگروه علوم تربیتی دانشگاه زاهدان
3 استادیارگروه معارف دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22034/isqs.2023.45086.2130چکیده
نگاه منفی قرآن به شادی، باعث طرح شبهاتی شده که در کتاب نقد قرآن «دکتر سها» طرح شده است. سها از این نگاه منفی، عدم وحیانی بودن قرآن را نتیجه میگیرد زیرا با فرض وحیانی بودن، خداوند باید تمامی نیازهای اساسی و روانی انسان نظیر شادی را به رسمیت بشناسد اما آیاتی نظیر آیۀ 10 سورۀ هود که شادی انسان در وقت نعمت را مذمت کرده و آن را در کنار تفاخر آورده است نقیض این امر است. این جستار با بهرهگیری از روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد کتابخانهای، به این شبهه پاسخ داده است. دستاورد پژوهش حاضر گویای این است که سها بر اساس نگاه تجزیهگرایانه، نسبت صفت شادی همراه تفاخر به انسان را نقد کرده است؛ حالآنکه متن قرآن براساس نص صریح آیاتش، هماهنگ و رعایت وجه انسجامی آیات (عنایت به سیاق آیه و سیاق سوره) در تفسیر آن لازم است. براساس نگاه انسجامی، علت مذمت حالت فرح و ذکر نسبت «فخور»، ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻨشأ ﻧﻌﻤﺖ و غفلت از خداوند است که اغلب، انسان بیایمان دچارش میشود. او چون همه چیز را از خودش میداند، خود را مستقل از قدرت خدا فرض میگیرد لذا مذمت میشود.