بررسی مفهوم «زمان» در قرآن کریم با تأکید بر کاربست واژه «یوم»

نویسندگان

1 دانش آموخته سطح 4 تفسیر تطبیقی، مجتمع علوم اسلامی کوثر

2 دانش آموخته سطح 4 مطالعات اجتماعی و دکترای شیعه‌شناسی، مبلغ بین‌الملل

doi
10.22034/isqs.2023.43302.2060
چکیده

فهم مسأله «زمان» از دیرباز، یکی از مسائل جدی و رمزآلود بشر بوده که برای درک آن تلاش بسیار نموده است. فیلسوفان، فیزیکدانان و الهی‌دانان برای کشف حقیقت آن کوشیده و تعاریف گوناگونی ارائه داده‌اند. کاوش معنای این مفهوم در کتابی که آفریننده‌اش به دقت و حکمت آن را جاودانه فروفرستاده، می‌تواند در کشف حقیقت معنای زمان، یاریگر باشد. این پژوهش با واکاوی واژه «یوم» در آیات 47 سوره حج، 5 سوره سجده و 4 سوره معارج و نیز آیه 19سوره کهف و آیه 259 سوره بقره در تلاش است با روش توصیفی‌ـ‌تحلیلی به معنای زمان در بیان قرآن دست ‌یابد. واکاوی آیات مذکور بر این مطلب اشعار دارد که گذر زمان در شرایط مختلف و بر افراد متفاوت یکسان نیست. کشف این مفهوم از معنای زمان، می‌تواند فهم مسائل مختلف الهیاتی از جمله معاد، امکان زیست طولانی و غیرعادی برخی از معصومین (ع) را موجه و منطقی سازد. این برداشت زمانی تقویت می‌شود که به یافته دانشمندان به تعداد حرکات در عالم ـ‌که هر شیء یک حرکت داردـ زمان وجود دارد.

کلیدواژه‌ها