اثر تمرین هوازی و ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و کورتیزول مردان مبتلا به دیابت نوع ۲

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزش، مرکز تحقیقات طب ورزش، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران (نویسنده مسئول)

2 استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزش، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران

doi
10.22038/mjms.2024.25070
چکیده

مقدمه: هدف از این پژوهش بررسی اثر تمرین هوازی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر استرس و کیفیت خواب مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود.روش کار: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی با طرح تحقیق پیش آزمون پس آزمون با گروه های تجربی و گواه می باشد. جامعه آماری تحقیق را مردان مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به درمانگاه های غدد و متابولیسم شهر اصفهان تشکیل دادند. روش نمونه گیری هدفمند بوده که براساس معیارهای ورود به تحقیق 33 نفر باقی ماندند (تمرین هوازی 11 نفر، تمرین هوازی - ذهن آگاهی12 نفر، کنترل 10 نفر). ابزارهای تحقیق شامل مقیاس استرس ادراک شده (Percieved Stress Scale) و پرسشنامه کیفیت خواب پترزبورگ (PSQI) بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از تحلیل های توصیفی و تحلیل های استنباطیِ پارامتریک مانند آزمون تحلیل واریانس چندگانه (ANOVA)، آزمون اندازه گیری مکرر و آزمونهای تعقیبی انجام شدنتایج: اختلاف بین پس آزمون با پیگیری در گروه تمرین هوازی در هیچ کدام از متغیرها معنا دار نیست (05/0<p). بین پس آزمون هر سه متغیر در گروه های تجربی تفاوت معنی داری وجود ندارد (05/0<p) ولی بین پیگیری متغیرهای استرس ادراک شده و کیفیت خواب پترزبورگ در گروه های تجربی تفاوت وجود دارد (001/0>p).نتیجه گیری: هردو گروه بر استرس و کیفیت خواب اثر گذارند ولی با توجه به نتایج آزمون پیگیری در گروه تمرین هوازی-ذهن آگاهی که معنادار بود، اثرات ذهن آگاهی در طول زمان ماندگارتر است.