بررسی و تحلیل سطح مسئولیت پذیری کارآفرینان گردشگری روستایی (مطالعه موردی: شهرستان بینالود)

نویسندگان

1 استادیار، گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22054/tms.2021.12787
چکیده

گردشگری روستایی یک رهیافت مناسب جهت تحریک کارآفرینی و احیای اقتصاد نواحی روستایی است. اما لازم است کارآفرینان مسئولیت‌هایی را نسبت به جامعة محلی و گردشگران ایفا کنند. هدف پژوهش حاضر تحلیل سطح مسئولیت‌پذیری کارآفرینان گردشگری در 6 روستای گردشگری شهرستان بینالود است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش آن توصیفی ـ تحلیلی است. جامعة آماری پژوهش روستاهای مقصد گردشگری شهرستان بینالود بود، که بیشترین حجم گردشگر و فعالیت‌های کارآفرینانه را داشتند. حجم نمونه صاحبان 196 کسب‌وکارهای کارآفرینانه در حوزة رستوران، چایخانه و استراحتگاه بودند. براساس نتایج، شاخص بشردوستانهْ بالاترین، و شاخص اقتصادیْ کمترین میزان میانگین رتبه‌ای ازدیدگاه پاسخگویان را به خود اختصاص دادند. نتایج بیشترین سطح مسئولیت‌پذیری اجتماعی کارآفرینان گردشگری را در ابرده و جاغرق و پایین‌ترین سطح را در زشک نشان می‌دهند؛ از نظرشاخص اخلاقی تفاوت معناداری بین روستاها وجود ندارد، ولی درسایر شاخص‌ها (قانونی، بشردوستانه، اقتصادی و زیست‌محیطی) سطح مسئولیت‌پذیری کارآفرینان گردشگری درروستاهای موردمطالعه، متفاوت است.