فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

معرفت وجود، مقدمۀ رسیدن به معرفت الهی است؛ صفات حیات، ‌علم، ‌اراده و قدرت از مهم ترین مراتب وجود و در شمار امهات اسماء‌ یا مفاتیح غیب اند. برخی محققان، صفات سمع، بصر و کلام را نیز بر آن افزوده و معتقدند بدون این صفات، معنای ربوبیت تمام نیست. فردوسی شاعری موحد بوده که در لابه لای رویدادهای خرد و کلان اساطیری، ‌تاریخی و پهلوانی به امهات اسما از زبان شاهان و پهلوانان اشاره کرده است. بررسی جایگاه امهات اسماء‌(‌قدرت، ‌علم، ‌حیات، ‌اراده، ‌سمع، ‌بصر، ‌کلام‌) درمیان اسماء 99 گانۀروایی از طریق شیعه و سنی، ‌127 نام الهی در قرآن مجید و هزار و یک اسم الهی در دعای جوشن کبیر از دستاوردهای این پژوهش است. نتایج نشان داد که فردوسی از برابرهای فارسی نزدیک به مفاهیم قرآنی استفاده کرده و در شاهنامه، بسامد امهات اسما ‌ازسایر اسما بیشتر است. در این پژوهش از نرم افزار maxqda برای تحلیل آماری و محتوایی اشعار فردوسی از این منظر استفاده شده و بر اساس آمارها، فردوسی برخلاف عده ای از متکلمان که اسم حیات را اسم اعظم دانسته؛ از اسم «قادر» بیشتر استفاده کرده و آن را بر «حیات » مقدم دانسته است.