تبیین و تحلیل روانشناختی مشوّقهای انگیزشی قرآنی برای روابط کلامی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم. ایران.
2 استادیار گروه معارف اسلامی و اخلاق دانشگاه باهنر. کرمان. ایران.
3 استادیار گروه دانشگاه اسلامی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم. ایران.
doi
10.22034/re.2026.543250.2113چکیده
قرآن کریم با درک عمیق از سازوکارهای روانی انسان، یک سیستم انگیزشی همهجانبه ارائه میدهد که هم بر انگیزههای درونی (معناجویی، آرامش، شایستگی) و هم انگیزههای بیرونی (پاداش و تنبیه اجتماعی و اخروی) تأکید دارد. هدف پژوهش پیش رو، تبیین و تحلیل برخی از مشوّقهای انگیزشی در آموزه های قرآنی در رابطه با روابط کلامی است. پرسش اساسی این است که در آموزه های قرآنی و در راستای ترغیب افراد به رعایت روابط کلامی پسندیده و تحول آفرین، چه مشوّقهای انگیزشی وجود دارد. روش به کاررفته در این تحقیق، روش تحلیل محتوای کیفی و استنباطی است و روش گردآوری دادهها، مبتنی بر بررسی متون دینی، اسناد کتابخانهای و نظری و تحقیقات تجربی می باشد. با استناد به پژوهش پیشرو، می توان ادعا نمود که آموزههای قرآنی با بهرهگیری از یک نظام هوشمند انگیزشی، افراد را به سمت الگوهای ارتباطی شایسته سوق میدهند. این نظام انگیزشی را میتوان به دو دسته کلی مشوقهای مثبت (تقویتکننده) و مشوقهای منفی (بازدارنده) تقسیم کرد که هرکدام دارای ابعاد معرفتی و روانشناختی عمیقی هستند. این مشوقها با وعده دستیابی به رفتاری مطلوب، انگیزه درونی و بیرونی فرد را برای رعایت روابط کلامی پسندیده افزایش میدهند. مشوقهای قرآنی صرفاً مجموعهای از دستورات اخلاقی نیستند، بلکه بر اساس یک روانشناسی عملی و هوشمند بنا شدهاند که عمیقترین لایههای وجود انسان را خطاب قرار داده و او را به سوی ارتباطی تحولآفرین و سلامت روانی رهنمون میسازند.