فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

توسعه روستایی یک فرایند چندسطحی، چند کنشگر و چندوجهی است که به تعداد زیادی از فرایندهای به‌هم‌پیوسته متکی است و تحقق آن مستلزم درنظرگرفتن جنبه‏های مختلف نظیر فاکتورهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، قانونی و محیطی است. به‏ویژه توسعه روستایی نیازمند وجود احکام قانونی مستحکم است. کشور اندونزی که به دلیل سیاست تمرکززدایی عمیق در دنیا معروف است، طی سال‏های اخیر تمرکززدایی در مقیاس روستا را موردتوجه قرار داده و دستور کار توسعه خود را به سمت توسعه روستایی سوق داده است. در این راستا «قانون 6/2014، جمهوری اندونزی درباره روستا» به‏مثابه سیاست ملی اندونزی برای توسعه روستایی جامعه‏محور تصویب شده است. ازجمله اهداف این قانون تبدیل روستاها از هدف توسعه به عامل توسعه است. مقاله حاضر که ازمنظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی است و از روش تحلیل محتوای جهت‏دار با رویکرد تشریح بهره می‏گیرد، قصد پاسخ به این سؤال را دارد که دولت اندونزی برای تبدیل روستاها به عامل توسعه چه استراتژی‏های قانونی را اتخاذ کرده است. یافته‏های پژوهش نشان می‏دهد ایجاد ترتیبات نهادی قوی با اختیارات گسترده از طریق سیاست تمرکززدایی؛ الزام به برنامه‏ریزی توسعه روستایی با «رویکرد پایین‌به‌بالا»؛ اتخاذ سازوکارهای چندگانه برای مشارکت جامعه در اداره و نیز تحقق توسعه روستا؛ و تمرکززدایی مالی و انتقال منابع مالی پایدار به روستاها، چهار استراتژی اصلی دولت اندونزی برای توسعه روستایی است. به‏ویژه سازوکار قانونی تعیین‏شده در خصوص تخصیص مستقیم اعتبارات به روستاها در دنیا منحصربه‏فرد است. تجربه اندونزی نشان می‏دهد رویکرد ایده‏آل برای توسعه روستایی یک مدل از پایین‌به‌بالا است که با هدایت، راهبری، نظارت و تسهیل دولت تکمیل شود.