صدای کودکان در برنامهریزی و توسعه روستایی: بررسی تواناییها و ظرفیتهای کودکان برای مشارکت فعال
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی.، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jrur.2024.368934.1890چکیده
به سبب اهمیت مشارکت کودکان در برنامهریزی و اجتماع، طرحها و مطالعات متعددی در جهت توجه به حقوق کودکان و فراهمسازی زمینه بهرهگیری از دانش و دیدگاه آنان در برنامهریزیها صورت گرفته است، بااینحال کمتر مطالعهای بهصورت مستقیم و جامع به توانمندیهای کودکان روستایی و سازوکارهای مشارکت آنان پرداخته است. ازاینرو، این مطالعه به بررسی توانایی کودکان روستایی برای مشارکت فعال در فرآیندهای تصمیمگیری مؤثر بر زندگی آنها میپردازد و بر اهمیت شناخت نیازها و دیدگاههای آنها در برنامهریزی روستایی تأکید میکند. در مطالعه حاضر سعی شد با استفاده از ارزیابی مشارکتی روستایی (PRA)، شناختی از توانمندیها و ظرفیتهای کودکان روستایی (12-6 ساله) برای مشارکت در برنامهریزیهای روستا به دست آید. دادهها با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون، استخراج گردید. تأیید دقت علمی دادهها و یافتههای نهایی نیز با استفاده از بازبینی توسط صاحبنظران، صورت گرفت. پژوهش نشان داد که کودکان روستایی از شایستگیهای قابلتوجهی برای مشارکت در برنامهریزی روستایی برخوردارند. حس تعلق و هویت محلهای، جامعهپذیری و مشارکتپذیری اجتماعی بخشی از ظرفیت نهفته و توانمندی بالای کودکان روستایی برای مشارکت فعال است. کودکان روستایی نقش حیاتی در تصمیمگیریهای اجتماعی دارند. با شناخت دیدگاههای منحصربهفرد آنها و مشارکتشان در فرآیندهای مشارکتی، میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که نیازهایشان برآورده شده و صدایشان شنیده میشود.