شناسایی موانع و تسهیلکنندههای توسعه کشاورزی دیجیتال در استان کرمانشاه: کاربرد تحلیل میدان نیرو
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه. ایران
doi
10.22059/jrur.2024.375063.1933چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع و تسهیلکنندههای توسعه کشاورزی دیجیتال در استان کرمانشاه بهصورت آمیخته (کیفی-کمی) انجام شد. جامعه پژوهش در بخش کیفی کارشناسان و افراد صاحبنظر در زمینه کشاورزی دیجیتال به تعداد 18 نفر بودند. تحلیل دادههای فاز کیفی با استفاده از دو مرحله کدگذاری باز و محوری انجام شد که به شناسایی 35 مانع در قالب شش دسته عامل آموزشی، نهادی، زیرساختی، مدیریتی، روانشناختی و اقتصادی و 21 تسهیلکننده در قالب چهار دسته عامل آموزشی، نهادی، زیرساختی و مدیریتی انجامید. بر مبنای نتایج، موانع موجود در مسیر توسعه کشاورزی دیجیتال بیش از تسهیلکنندهها میباشد. در مرحله بعدی موانع و تسهیلکنندههای شناساییشده در قالب پرسشنامه تنظیم و به بررسی وضعیت موجود آنها پرداخته شد. جامعه آماری بخش کمی پژوهش کارشناسان ستادی مدیریت هماهنگی ترویج استان به تعداد 22 نفر بودند که با توجه به تعداد آنها تمام شماری انجام شد. پس از تکمیل پرسشنامهها، دادههای بهدستآمده کدگذاری شده و بر مبنای روش تحلیل میدان نیرو توصیف و تحلیل شدند. بر اساس نتایج، برآیند امتیاز نیروهای تسهیلکننده در سه بعد آموزشی، نهادی و مدیریتی بیش از موانع بود. اما در مجموع قدرت موانع بیشتر از تسهیلکنندهها بود که نشان میدهد توسعه کشاورزی دیجیتال با توجه به موانع فراوان نیازمند برنامهریزی و مدیریت صحیح برای توسعه میباشد. با معرفی اقدامات اجرایی توسط صاحبنظران و بررسی تأثیر آنها بر قدرت موانع و تسهیلکنندهها، نیروی موانع کاهش و بر قدرت تسهیلکنندهها افزوده شد.