فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هم آفرینی شکل جدیدی از استراتژی کسب‌وکار است که حاصل تعامل مؤثر بین سازمان‌ها و مشتریانشان است. این رویکرد با اثرگذاری بر تولید خدمات گردشگری مطابق با ایده گردشگران، شرکت‌ها را به‌سوی تولید محصولات رقابتی نوآورانه هدایت می‌کند تا با ارائه محصولاتی سازگارتر با ترجیحات گردشگران، ریسک شکست محصولات جدید را کاهش دهند. پژوهش حاضر باهدف طراحی و تبیینِ مدل پارادایمی هم آفرینی در صنعت گردشگری پایدار روستایی شهرستان دامغان انجام‌گرفته است. روش پژوهش، ماهیت اکتشافی دارد و از نظر هدف، بنیادین است. نمونه آماری، 15 نفر از کارشناسان و متخصصین حوزه گردشگری روستایی بوده است. مشارکت‌کنندگان این پژوهش به‌صورت غیر احتمالی و به روش گلوله‌برفی انتخاب‌شده‌اند. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش تئوری داده بنیاد و برای گردآوری داده‌ها از مصاحبه عمیق استفاده‌شده است. نتایج این پژوهش که شناسایی مقوله‌ها است عبارت‌اند از: در زمینه شرایط علی، عوامل آموزشی، عوامل ساختاری، عوامل ارتباطی؛ در زمینه پدیده اصلی، هم آفرینی گرایی؛ در رابطه با شرایط مداخله‌گر، رسمیت‌گرایی، هزینه‌گرایی؛ در بخش شرایط زمینه‌ای، برند گرایی و در رابطه با راهبرد اصلی، مقوله‌های بازارگرایی، نوآوری‌گرایی، آینده‌گرایی و تجزیه‌وتحلیل رقبا شناسایی شد. لازم به ذکر است که تاب‌آوری، توسعه بازار گردشگری، رضایت‌مندی گردشگران و توسعه پایدار گردشگری، پیامد اصلی این مدل بود. پیاده‌سازی فرایند هم آفرینی ارزش با گردشگران در صنعت گردشگری روستایی می‌تواند به بهره‌برداری مؤثر از ظرفیت‌ها و توانمندی‌های گردشگران به‌منظور دستیابی به مزیت رقابتی و پیامدهای مثبت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و زیست‌محیطی یاری رساند که نتیجه آن می‌تواند توسعه پایدار گردشگری باشد که مهم‌ترین پیامد در این پژوهش است.