«بررسی علل اخلاقی نزول عذاب در امت های پیشین از منظر قرآن کریم با تأکید بر دیدگاه علامه جوادی آملی »
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدرسی اخلاق اسلامی، دانشگاه معارف اسلامی قم، ایران.
2 استادیار گروه اخلاق اسلامی دانشگاه معارف اسلامی قم. ایران.
doi
10.22034/ethics.2025.530481.2090چکیده
«نزول عذاب» یکی از سنتهای خداوند است که نمونههای آن در برخی امتهای گذشته که به تقابل با جریان هدایت انبیاء پرداختهاند، جاری شده است. عذابها به اقتضای شرایط، گونههای مختلفی داشتهاند اما فرجام بد، شاخصه مشترک همه آنها محسوب میشود. از آنجا که این سنت همچنان میتواند جاری باشد، پرداختن به علل نزول عذاب در امتهای پیشین ضروری خواهد بود. در این نوشتار با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد اخلاقی به بررسی علتهای نزول عذاب بر امتهای گذشته با تاکید بر دیدگاه علامه جوادی پرداخته شده که شامل علل بینشی، علل گرایشی و علل کنشی میشود. نتایج این پژوهش مبتنی بر آیات و معارف قرآنی، علل اخلاقی نزول عذاب در حوزه بینشی مانند تصور خدایی داشتن و جهل به مقام نبوت را در برمیگیرد. در عرصه گرایشی مواردی همچون گرایش به پیشینیان و دنیاگرایی، انجام گناه و توبه نکردن، تعصب و لجاجت را میتوان نام برد و در نهایت یازده شاخصه کنشی همانند شرک و کفر ورزیدن، تعجیل در عذاب، استکبار، تمایل و گرایش به گناه، زمینههای نزول عذاب را در امتهای پیشین فراهم آورده است.