ارزیابی تکواژ وصفی "غیر" در ترجمه های قرآن کریم

نویسندگان

1 سطح چهار حوزه ، مدرس حوزه و دانشگاه، تهران، ایران.

2 استادیار زبان و ادبیات عرب، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.22034/isqs.2021.24426.1343
چکیده

ترجمه متون مقدس و در رأس آن قرآن کریم، از ضروریات تبلیغی دین اسلام به شمار می‌آید. توجه به رسالت فرا زمانی و فرا مکانی قرآن، دانشوران بسیاری را در طول تاریخ اسلام بر آن داشت تا اقدام به ترجمه قرآن کنند. از جمله آن‌ها، دقت در ترجمه تکواژ "غیر" وصفی در قرآن کریم است. حال سوال این است که تکواژ "غیر" وصفی، به صورت دقیق بر چه معنایی دلالت می کند. ارزیابی و نقد توصیفی تحلیلی نمونه‌هایی از ترجمه‌های مشهور معاصر از واژة «غیر»، و در نهایت معرفی ترجمه پیشنهادی، حاکی از آن است که به دلیل رفع ابهام ذاتی این اسم، باید دائماً به جهت معنا اضافه گردد. از این رو"غَیر"، یا به معنای صفت است، و یا در موضع استثناء قرار‌می‌گیرد. مقایسه میزان دقت مترجمین در تشخیص نوعیت واژة "غَیر"، در برخی آیات قابل توجه بوده، و در برخی مواضع نیازمند بازنگری در ترجمه است.مقایسه میزان دقت مترجمین در تشخیص نوعیت واژة "غَیر"، در برخی آیات قابل توجه بوده، و در برخی مواضع نیازمند بازنگری در ترجمه است.

کلیدواژه‌ها