پیامدهای روانی کووید 19بر زنان روستایی: درسهایی از همهگیری COVID-19 در زمینه سلامت روان زنان روستایی سرپرست خانوار شهرستان کنگاور
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22059/jrur.2025.385086.1998چکیده
همهگیری ویروس کرونا اثرات روانی زیادی بر سلامت روان قشرهای آسیبپذیر از جمله زنان سرپرست خانوارهای روستایی گذاشته است. لذا مطالعه حاضر با هدف شناسایی پیامدهای روانی اپیدمی کووید-19 بر این قشر آسیبپذیر روستایی و ارائه درسهایی از همهگیری این ویروس انجامشده است. مطالعه حاضر با رویکرد کیفی و به شیوه فنومنولوژی (پدیدارشناسی) انجامشده است و گروه نمونه متشکل از 24 زن سرپرست خانوار است که به روش هدفمند انتخاب شدند. اطلاعات این گروه با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته جمعآوری شد. جهت اعتبار پذیری دادهها نیز از روش مثلث سازی استفاده شد. سپس دادهها با روش کلایزی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. تجزیهوتحلیل دادهها منجر به شناسایی 27 مضمون اولیه و 8 مضمون فرعی از پیامدها شد که 7 پیامد اصلی شامل؛ پیدایش مشکلات روحی و روانی، کاهش کیفیت زندگی کاری و بیثباتی شغلی، امیدواری، خوشبینی و تابآوری، خود کارآمدی و ترس از آینده را در تجربیات مشارکتکنندگان نشان داد. همهگیری کووید-19 دوران چالشبرانگیزی بود که پیامدهای آن تابهحال دامنگیر مردم بوده است . بر این اساس میتوان گفت، رویکردها و مداخلات بهداشت عمومی از سوی سازمانها و ارگانهای مرتبط باید با اولویت حمایت از اقشار آسیبپذیر جامعه از جمله زنان سرپرست خانوار باشد و سیاستها نیز بایستی پاسخگوی نابرابریهای جنسیتی و اجتماعی باشند تا زمینه کاهش اثرات منفی همهگیریهای جهانی را چه در طول و چه پس از همهگیری فراهم آورد.