تبیین گرانیگاه جریانهای روستایی-شهری در راستای تعادل ناحیهای مطالعه موردی: شهرستان بوشهر
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jrur.2024.374719.1931چکیده
عدم تعادل در تخصیص منابع و شاخصهای توسعه، سبب گردیده که تعادل ناحیهای و منطقهای در سطح کشور با چالشهای بسیاری روبرو شود. این چالشها در سطح استانهای جنوبی، از جمله استان بوشهر پررنگتر میشود. لذا هدف این پژوهش ارائه الگویی جدید به نام گرانیگاه است تا بتوان به کمک آن، جریانهای روستایی-شهری را در راستای تعادل ناحیهای، تبیین و با دقت زیاد بردارهای نیرو را در ابعاد مختلف مورد ارزیابی و تحلیل قرار دهد. بهمنظور کاهش محاسبات پیچیده ریاضی، شاخصها و مؤلفههای تحقیق در ابعاد سهگانه اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیرساختی به ترتیب بر محورهای مختصات (X, Y, Z) منطبق گردید. پژوهش حاضر با توجه به هدف از نوع کاربردی و با توجه به ماهیت تحقیق، توصیفی-تحلیلی و از نوع اکتشافی است. در خصوص گردآوری اطلاعات مربوط به مبانی نظری تحقیق و پیشینه پژوهش از روش کتابخانهای و جهت جمعآوری اطلاعات برای پاسخ به سؤالات پژوهش و آزمون تحقیق از روش میدانی استفادهشده است. یافتههای تحقیق مشخص نمود که گرانیگاه جریانهای روستایی-شهری با دقت زیاد قابل تبیین است بهگونهای که مقدار بردار نیروی گرانیگاه جریانهای اقتصادی در مناطق موردمطالعه (244/0)، گرانیگاه جریانهای اجتماعی-فرهنگی (223/0) و گرانیگاه جریانهای زیرساختی (244/0) حاصل گردید. نتایج پژوهش ثابت نمود که مقدار بردار نیروی جریانهای روستایی-شهری در گروه اول از مناطق روستایی کمتر و در گروه دوم بیشتر از میزان گرانیگاه است.