بررسی تأثیر سیستمهای کاری با عملکرد بالا بر اثربخشی فردی و سازمانی با میانجیگری انعطافپذیری منابع انسانی (مطالعه موردی: یک سازمان نظامی)
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: دکتری مهندسی صنایع، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
سازمانها برای دستیابی به بهترین نتایج، نیازمند مدیریت اثربخش منابع انسانی هستند. اقدامات مدیریت منابع انسانی میتواند عملکرد سازمان را تحت تأثیر قرار داده و در محیط پویا مزیت رقابتی پایدار و بقا برای سازمانها ایجاد نماید. سیستم کاری با عملکرد بالا یک مجموعه منسجم از اقدامات مرتبط در حوزه مدیریت منابع انسانی است که موجب میشود ضمن انتخاب و توسعه نیروهای کاری اثربخش بهمنظور کسب اهداف و مقاصد سازمان، آنان را حفظ نموده و برانگیزاند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سیستمهای کاری با عملکرد بالا بر اثربخشی فردی و سازمانی با میانجیگری انعطافپذیری منابع انسانی در یک سازمان نظامی است. در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ، ﺑﺮ اﺳﺎس پژوهش ﭘﯿﻤﺎﯾشی- مقطعی در یک سازمان نظامی با نمونهگیری هدفمند و در دسترس، تعداد 21 نفر از مدیران و کارشناسان، انتخاب تا به تأیید مدل، تأثیر سیستمهای کاری با عملکرد بالا بر اثربخشی فردی و سازمانی با میانجیگری انعطافپذیری منابع انسانی به روش مدلسازی معادلات ساختاری به دست آید. نتایج ضمن ارائه مدل نهایی نشان داد متغیر انعطافپذیری منابع انسانی دارای بالاترین اندازه اثر 60 درصدی ممکن در مدل پژوهش است و با توجه به معناداری کل مسیرهای مدل، تأثیرگزارترین مسیر مدل با توجه به مقدار بالای ضریب مسیر، مسیر تأثیر سیستم کاری با عملکرد بالا بر انعطافپذیری منابع انسانی با مقدار 78 درصد است. با توجه به مقادیر ضریب تعیین مدل، کل سنجههای مطرحشده در مدل، قدرت تبیین 65 درصدی تغییرات اثربخشی فردی و 70 درصدی اثربخشی سازمانی را دارند. انعطافپذیری منابع انسانی در نقش میانجی 35 درصد تأثیر سیستمهای کاری با عملکرد بالا بر اثربخشی فردی و 34 درصد تأثیر سیستمهای کاری با عملکرد بالا بر اثربخشی سازمانی را تعدیل میکند. اگر سیستمهای کاری با عملکرد بالا را با در نظر گرفتن درست مؤلفههای آن همچون طراحی شغل، سیستم پاداش، ساختار سازمانی، سیستم اطلاعاتی و نیروها در نظر گرفت، میتوان تأثیر زیادی در انعطافپذیری منابع انسانی سازمان ایجاد کرد و به تبع آن باعث ارتقای اثربخشی فردی و سازمانی گردید.