روشهای آموزش علوم ریاضی و تأثیرپذیری آن از روشهای آموزش علوم دینی در تمدن اسلامی در سدههای سوم تا پنجم هجری
نویسندگان
1 پژوهشکده تاریخ علم، دانشگاه تهران. تهران
2 گروه تاریخ اسلام، دانشگاه مذاهب اسلامی تهران
3 دانشیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه تاریخ اسلام. دانشگاه مذاهب اسلامی. تهران
doi
10.22059/jihs.2024.381988.371802چکیده
سخن گفتن از روشهای آموزشی در نظام تعلیم و تربیت در تمدن اسلامی بهویژه در علوم دقیقه و تجربی میتواند افقهایی تازه در تاریخ علم و فناوری بگشاید، بااینوجود بررسی روشهای آموزشی این علوم از موضوعاتی است که کمتر به آن پرداخته شده است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این پرسش است که روشهای آموزش علوم ریاضی تا چه میزان متأثر از نظام آموزشی مسلمانان در حوزههای علوم دینی بود؟ براساس یافتههای پژوهش، علوم ریاضی در آغاز از روشهای آموزش علوم دینی تأثیر پذیرفت؛ برخی از این روشها به فراخور ساختار این علوم با تغییراتی در ضوابط و شرایط مرسوم شدند و برخی دیگر از آنجاکه کارایی مناسب برای آموزش این علوم نداشتند، کنار گذاشته شدند. افزونبرآن دانشمندان مسلمان روشهایی را برای ارائه مفاهیم پیچیده و جهت کمک به دانشپژوهان در تجسم اصول و حل مسائل ریاضی بهکار گرفتند که پایهگذار توسعه ریاضیات در تمدن اسلامی شد.