التزام دولت آلمان به استانداردهای حاکم بر بهرهبرداری از آبهای مشترک
نویسندگان
1 استاد حقوق بینالملل عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22054/qjpl.2024.74256.2907چکیده
اخیراً منابع آب برای اقتصاد و جمعیت در حالرشد اهمیت بهسزایی یافته؛ از اینرو مدیریت بهرهبرداری از منابع آبی و حفظ محیط زیست مستلزم انجام رویکردهای چندجانبهای از سوی کشورها و سایر بازیگران در عرصه بینالمللی شده است. این وضعیت هنگامی پیچیدهتر شده که یک منبع آبی به صورت مشترک میان چند کشور قرار گرفته باشد؛ زیرا مقدار منابع آبی محدود بوده و بهنحو منصفانهای میان کشورهای مجاور باید توزیع گردد. آلمان بهدلیل مدیریت بهینه و بهرهبرداری از این منابع آبی و حفظ محیط زیست و توسعه برقآبی در ابعاد داخلی و فرامرزی محل توجه قرار گرفته است. پرسش این است که در اسناد حقوقی و رویه عملی آلمان چه رویکردی برای مقابله با منازعات مطرح در زمینه تخصیص آبهای مشترک وجود دارد؟ از راهکارهای آن، برای حل چالش نحوه توزیع آبهای مشترک میان کشورهای مقابل و مجاور در سایر کشورها و نقاط جهان نیز میتوان بهره جست. راهکارهای این کشور در اسناد حقوقی و رویه عملی آن نمودیافته که از طریق بررسی آنها به روش تحلیلی، اصول استفاده معقول و منصفانه، ارزیابی نیازهای بالقوه، بالفعل و آتی کشورها، منع ورود آسیب و حفظ ذخایر منابع آبی مشترک بههمراه همکاری میان کشورها در جهت ارائه بیشترین میزان خدمات به کلیت جامعه بشری استنباط گردیده است.