دلایل هنجارین «ایثار و ازخودگذشتگی» در اخلاق وحیانی
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه قرآن و حدیث. قم. ایران.
doi
10.22034/ethics.2024.465247.1989چکیده
ایثار و ازخودگذشتگی از جمله مفاهیم و اصول اساسی در اخلاق اسلامی است که براساس آن، انسان با نادیده انگاشتن منافع شخصی، دیگری را بر خویشتن مقدم میکند. دلایل و تبیینهای مختلفی برای ایثارگری میتوان بیان کرد.در پژوهش حاضر کوشیده است که با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه به قرآن و حدیث، دلایل هنجاری و وجه ارزشمندی ایثار را تبیین کنیم و به این پرسش بپردازیم که از منظر اخلاق ماثور، چرا انسان باید برای دیگران از منافع شخصی خویش بگذرد. آیا دلایل نتیجهگرایانهای وجود دارد یا وظایف و فضایلی هستند که انسان را به ایثارگری میرسانند در پاسخ به این پرسش؛ بر اساس نظریهها و دستهبندیهای رایج اخلاق هنجاری این مسئله، ارزیابی و تحلیل شده است. ارزیابی و تحلیل آیات و روایات نشان میدهد که در اخلاق نقلی، دلیل واحدی برای ایثارگری نیست بلکه دلایل متفاوتی برای ایثارگری وجود دارد. در برخی موارد، ایثارگری به دلایل نتیجهگرایانه است.عامل به دنبال کسب منافعی است که این ایثارگری در مواردی از جمله کسب منافع اخروی ارزشمند است. در مواردی نیز ایثارگری به دلایل وظایفگرایانه مانند اقتضای امرالهی یا عقل است. در مواردی نیز میتوان گفت که منش و شخصیت ایثارگرایانه است که فرد ازخودگذشتگی میکند و پروای دیگران را دارد.