واکاوی خطمشی سازمانهای منطقهای و فرامنطقهای در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از منظرحقوق بینالملل
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری رشته مطالعات منطقهای، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
جنگافروزی یکی از زیانبارترین و در عین حل مخربترین تجربیات بشری محسوب میشود. اژدهای جنگ، جوامع و انسانها، را در کمترین زمان به نیستی مبدل و عواطف بشری را خدشهدار مینماید. هدف این نوشتار«بررسی خطمشی و سیاستهای سازمانهای بینالمللی در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از منظر حقوق بینالملل» است. این پژوهش از نوع کاربردی و با بهرهگیری از روش توصیفی تحلیلی تدوین گردیده و با تکیه بر منابع کتابخانهایی و اسنادی، خطمشی و سیاستهای سازمانهای بینالمللی منطقهایی و فرامنطقهایی در دوران جنگ تحمیلی از منظر حقوق بینالملل به تصویر کشیده است. در نظام بینالملل نقش ساختاری سازمانهای بینالمللی در زمینۀ هنجارسازی بینالمللی و تأثیرگذاری بر سیاستهای خارجی، نقش بیبدیل و تعیینکننده محسوب میشود. این سازمانهای بینالمللی با آنکه در عرصه نظام بینالمللی دارای موجودیت مستقلی فرض میشوند، اما کشورهای قدرتمند جهانی همواره با استفاده از نفوذ و قدرت خود، این سازمانها را در جهت اهداف و منافع خود، به بهرهبرداری رساندهاند. تجاوز نیروهای بعثی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران نشاندهنده نقض کاملاً آشکار تمامیت ارضی ایران بود. عراق به دنبال حل اختلافات خود با ایران در صحنه بینالملل با استفاده از ابزار زور بود. در این میان عملکرد سازمانهای بینالمللی در نظام بینالملل علاوه بر مقاصد سیاسی پنهان، با نادیده گرفتن تجاوز عراق و عدم برخورد با آن کشور سبب میشود جنگ هشت سال به طول بکشد و خسارتهای جبرانناپذیری بر هر دو کشور وارد آید.
