جایگاه مهمان و تکریم او مبتنی بر آموزههای وحیانی و سیره رضوی با توجه به محدودیتهای زیستی جهان معاصر
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، ایران.
doi
10.22034/ethics.2024.435870.1947چکیده
زمینه و هدف: مهمان و مهمان شدن یکی از مباحث مهم زندگی اجتماعی انسان است و بررسیها نشان میدهد که محدودیتهای زیستی معاصر در کلانشهرها تکریم مهمان را با برخی تکلفها و چالشها روبرو نموده است که نسبت به گذشته تغییراتی نه چندان مطلوب داشته است و لازم است تا با بررسی جایگاه مهمان و شیوههای تکریم او در آیات قرآن و سیره رضوی تلاشی در جهت بهبود شرایط آن صورت پذیرد. به همین دلیل هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه مهمان و تکریم او در آموزههای وحیانی و سیره رضوی با توجه به محدودیتهای زیستی جهان معاصر است.روش: پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی با توجه به آیات قرآن و سیره رضوی انجام شده است.یافتهها و نتیجهگیری: نتایج نشان داد اصل اساسی در تکریم مهمان مهربانی با او و حفظ کرامتش و براساس آیات قرآن، آموزههای وحیانی و سیره رضوی شواهدی چون؛ «گرهگشایی از مهمان و برآوردن حاجات او، تشکر مهمان و میزبان از همدیگر، عدم توقع کار از مهمان، کمک و تسهیل رفت و برگشت مهمان، استقبال از مهمان و سلام گرم و مصافحه با او، بدرقه مهمان، توجه به نیازهای مهمان و تلاش جهت رفع آنها، رابطه متقابل در مهمانیها و رفت وآمد، رعایت ادب و احترام در مقابل مهمان، محبت و مهربانی در مقابل مهمان و دوری از تکلف در مهمانی» نشاندهنده تکریم مهمان و راهکارهایی جهت تداوم آن در دوره معاصر هستند.