واکاوی موانع برنامهریزی کارآفرینی مقصد گردشگری مطالعه موردی: روستاهای کهکیلویه و بویر احمد
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای سیاسی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jrur.2025.378310.1958چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع کارآفرینی در روستاهای مقصد گردشگری در استان کهکیلویه و بویراحمد انجامشده است. این پژوهش از نوع کیفی و در طبقهبندی تحقیقات بر مبنای هدف، کاربردی؛ از نظر رویکرد پژوهشی استقرایی و از نظر استراتژی آمیزهای از تحلیل محتوای کیفی و کمی است. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل خبرگان دانشگاهی، خبرگان سازمانی و خبرگان محلی میباشند؛ که با استفاده از روش نمونهگیری غیر تصادفی از نوع هدفمند با تکنیک گلوله برفی 30 نفر تعیین شد. نتایج پژوهش نشان داد که عوامل اقتصادی، نهادی- سیاستی، اجتماعی و عامل اکولوژیکی به ترتیب مهمترین موانع در مسیر توسعه کارآفرینی در بخش گردشگری در روستاهای استان هستند و از جمله موانع مهم در این بخشها میتوان به ضعف سرمایهگذاری در بخش دولتی و عدم دسترسی به سرمایه، عدم انگیزه توسعه گردشگری در بین مسئولان، بوروکراسی دست و پاگیر، عدم انگیزه نسبت به هدف و آیندهنگری و کمبود زیرساختهای تکنولوژی سازگار با کارآفرینی را میتوان نام برد. همچنین روابط علی بین متغیرها با استفاده از مدل معادلات ساختاری نشان داد که شاخصهای برازش مدلبالاتر از 9/0 محاسبه شدند که نشان از این میباشد که مدل برازنده دادهها میباشد و دادههای این پژوهش با ساختار عاملی و زیربنای نظری تحقیق برازش مناسبی دارند.