جایگاه اخلاقی عفت در سوره نور با تأکید بر آرای تفسیری آیتالله جوادی آملی
نویسندگان
1 دانشپژوه دکتری قرآن و علوم تربیتی، جامعهالمصطفی العالمیة، خراسان، ایران
2 استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
doi
10.22034/ethics.2024.198289چکیده
عفت یکی از مفاهیم اخلاقی است که هر چند در اخلاق فلسفی یونانیان به عنوان یکی از فضائل چهارگانه مورد بحث است، اما در منظومه ارزشهای اخلاق دینی جایگاه ویژهای دارد. قرآن توجه ویژهای به مسئله عفت و نقش آن در سلامت فردی و اجتماعی دارد و در برخی از سورهها از جمله سوره نور به طور خاص بدان پرداخته است. با بررسی جایگاه عفت در سوره نور میتوان دریافت که خداوند در آیاتی به هم پیوسته و مرتبط عفت فردی و اجتماعی و نیز اسباب بهدست آوردن آن را مورد اشاره قرار داده است. اقسام عفاف جنبههای مختلف زندگی انسان را در برگرفته و زنان و مردان هم در نگاه، و هم در گفتار دعوت به رعایت عفاف و خویشتنداری شدهاند. همچنین راهکارهای گسترش این فضیلت اخلاقی در جامعه نیز از آیات سوره نور قابل استفاده است. پژوهش حاضر پس از بیان اقسام عفاف در سوره نور در مورد عفت به روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از دادههای کتابخانهای و شیوه تفسیری به خصوص آرای تفسیری آیتالله جوادی آملی به تحلیل آنها پرداخته است. از بررسیهای انجام شده این نتیجه حاصل میشود که عفت از نظر آیتالله جوادیآملی حالتی نفسانی است که باعث جلوگیری از غلبه شهوت بر انسان شده و در مسائل غریزی و مالی هم استفاده شده است. و از راهکارهای عملی در تحصیل و گسترش عفاف؛ تلاش برای تهذیب نفس، پوشیدگی روابط جنسی همسران، ترویج فرهنگ ازدواج و داشتن توان مهار خواهشهای نفسانی است.