نقش زیست اخلاقی در معنای زندگی (از نگاه قاضی سعید قمی)
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف، دانشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
doi
10.22034/ethics.2024.198288چکیده
در دنیای پرچالشی که بسیاری از انسانها یا به سوی پوچگرایی تمایل پیدا کردهاند و یا سرگردان و حیران روزگار میگذرانند، معنای زندگی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. علم جدید و فناوری، با وجود فراهم کردن زندگی راحتتر؛ اما با حذف یا بیتوجهی به امور معنوی و قدسی، انسان معاصر را از معنای حقیقی زندگی و زیست اخلاقی دور کرده است. قاضی سعید قمی با پیشینه فکری روایی، عرفانی و فلسفی، از اندیشمندان دورهی صفویه است که برای انسان امروزی حرفهای زیادی برای شنیده شدن دارد. پرسش اصلی ما این است که آیا زیست اخلاقی با رویکرد معنویت دینی بر معنای زندگی ما اثر دارد؟ در این مقاله با روش کتابخانهای و تمرکز بر آثار و کتابهای این متفکر شیعی که بازتاب دهندهی افکار او و اندیشههای اساتیدش است، تلاش شده که ارتباط میان اخلاق و معنویت و معنا بازخوانی شود و با ارائه راهکارهایی انسان بیهویت یا باهویت مصنوعی را به مسیر هدفمند خلقت بازگرداند و با نشان دادن خانهی حقیقی معنابخش زندگی، از پوچ انگاریها و خودکشیها و بیاخلاقیهای فردی و مشکلات روانی، اخلاقی فردی و اجتماعی جامعه بشری بکاهد. تنها راه معنابخشی به زندگی، بازگشت به معنویت دینی و اخلاق است. با این نگرش، زیست اخلاقی، بدون معنویت دینی معنا ندارد و بدون زیست اخلاقی و معنوی نمیتوان معنای دقیق و حقیقی برای زندگی داشت.