اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی بر رفتارهای ارتقا سلامت و خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش روانشناسی، دانشکده علوم، موسسه آموزش عالی زند شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
doi
10.22038/mjms.2024.75056.4422چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی بر رفتارهای ارتقا سلامت و خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد مبتلا به دیابت نوع دو عضو انجمن دیابت مراجعه کننده به مراکز درمانی و درمانگاههای بوشهر در شش ماهه دوم سال 1400 بود. در این پژوهش تعداد 35 افراد مبتلا به دیابت نوع دو با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش (18 نفر) و گواه (17 نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش آموزش سرمایههای روانشناختی را طی ده هفته در 10 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه رفتارهای ارتقا سلامت (والکر و همکاران، ۱۹۸۷) و پرسشنامه خودمراقبتی (گالینا و همکاران، 2015) بود. جهت تحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس آمیخته (با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23) استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش سرمایههای روانشناختی بر رفتارهای ارتقا سلامت (0001>P؛ 68/0=Eta؛ 28/71=F) و خودمراقبتی (0001>P؛ 61/0=Eta؛ 56/52=F) بیماران مبتلا به دیابت نوع دو تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان چنین نتیجه گرفت که آموزش سرمایههای روانشناختی می تواند با بکارگیری مکانیسم هایی همانند خوش بینی، خودکارآمدی، تاب آوری و امید به عنوان روشی کارآمد جهت بهبود رفتارهای ارتقا سلامت و خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو استفاده شود.