تبیین فرصت‌ها و تنگناهای توسعه امنیت پایدار در نواحی مرزی (مطالعه موردی استان بوشهر)

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 نویسنده مسئول: کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری تاریخ اسلام، واحدتهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

مسئله حفظ وگسترش امنیت مناطق مرزی به ویژه در کشورهایی که دارای مرزهای مشترک طولانی با همسایگان خود هستند همواره مورد توجه و حساسیت مسئولان امور بوده است. انسان ذاتاً میل به بقا و نیز میل به بهزیستی دارد که وی را به سمت توسعه پایدار رهنمون می‌سازد؛ بنابراین، تفاوت‌های توسعه‌ای بین مکان‌های جغرافیایی مورد پسند بشر نبوده و آسیب به محیط زیست برای توسعه، مشکلات عدیده‌ای را برای آیندگان به وجود خواهد آورد. این پژوهش، با هدف بررسی فرصت‌ها و تنگناهای پیش روی امنیت پایدار استان بوشهر انجام شده است و محقق داده‌های مورد نیاز خود را به شیوه کتابخانه‌ای و اسنادی گردآوری نموده است. با عنایت به یافته‌های پژوهش مشخص می‌شود که در استان بوشهر فرصت‌های توسعه امنیت پایدار عبارتند از موقعیت جغرافیایی مطلوب، منابع هیدروکربوری مطلوب، منابع دریایی و توانایی تولید انرژی‌های نو. تنگناهای استان در حوزه امنیت پایدار نیز عبارتند از: تمرکز مراکز نظامی، تمرکز منابع اقتصادی، بیکاری، قاچاق و مشکلات منابع آبی. همچنین استفاده نادرست از منابع منجر به آسیبِ محیط زیست و محرومیت ساکنان از خدمات متناسب با پتانسیل‌های منطقه شده است.