اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر افسردگی و افکار خودکشی در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجو کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران (نویسنده مسئول)
3 دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه قم، قم، ایران
5 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
6 کارشناسی ارشد، گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه شهید مدنی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22038/mjms.2024.25260چکیده
مقدمه: بیماران افسرده با مشکلاتی در زمینه امید به زندگی و سلامت روانشناختی مواجه هستند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر افسردگی و افکار خودکشی در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی انجام شد.روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش بیماران افسرده غیربستری مراجعهکننده به مراکز و کلینیکهای خدمات روانشناختی شهر تهران در فصل بهار سال 1402 بودند. تعداد 30 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با روش تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش به تفکیک 10 جلسه 90 دقیقهای تحت درمان پذیرش و تعهد و قرار گرفت و گروه کنترل آموزشی ندید. ابزارهای پژوهش مقیاسهای افسردگی ، افکار خودکشی بودند. دادهها با آزمونهای مجذور کای، تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شدند.نتایج: یافتهها نشان داد که گروهها از نظر جنسیت، سن و سطح تحصیلات تفاوت معنیداری نداشتند (05/0<P). همچنین، روش درمان پذیرش و تعهد در مقایسه با گروه کنترل باعث بهبود شدند (001/0>P).نتیجهگیری: بر اساس نتایج، درمانگران و متخصصان سلامت میتوانند از روش درمان پذیرش و تعهد برای بهبود ویژگیهای مرتبط با سلامت بهویژه بهبود افسردگی و افکار خودکشی استفاده نمایند.
