پارادایم نوین توسعه درونزای جدید روستایی: یک تحلیل موضوعی
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامهریزی، دانشکده علومانسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی، دانشکده علومانسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2024.367453.1880چکیده
پارادایم توسعه درونزای روستایی یکی از جدیدترین ایدههای فلسفی است که توانسته بخش مهمی از مطالعات روستایی را به خود اختصاص دهد. بااینحال، هنوز درک عمیقی از جنبههای مختلف این پارادایم جدید وجود ندارد. هدف از این مطالعه بررسی جنبههای مختلف پارادایمی توسعه روستایی درونزا جدید است. بهنحویکه این مقاله به تکمیل روایتهای موجود پیرامون پارادایم نوظهور میپردازد. این مطالعه بهمرور نظاممند و تحلیل موضوعی 47 متن با استفاده از دستورالعمل PRISMA پرداخته است. بررسی این متون منجر به شناسایی 4 موضوع اصلی و 18 موضوع فرعی شد. نتایج نشان میدهد که بخش قابلتوجهی از ادبیات توسعه درونزای جدید روستایی در اروپا تولید شده است. محوریت اصلی مطالعات، موضوعات هستیشناسی برساختی و معرفتشناسی ترکیبی را پوشش میدهند و مطالعات کمتر به اخلاقیات و اقدامات فرایندی - ارتباطی پرداختهاند. نتایج موضوعی نشان میدهد که پارادایم توسعه درونزای جدید روستایی ازلحاظ مشخصات پارادایمیک از دو پارادایم قبلی توسعه برونزا و توسعه درونزا عبور کرده است. مهمترین درس آموزه این پارادایم را میتوان گفت که در نظر گرفتن تأثیر متقابل بین بازیگران محلی، نهادها و نیروهای خارجی درون شبکهها در شکلگیری سیاستهای توسعه روستایی است که میتواند درک عمیقتری از فرایند توسعه روستایی برای ما به ارمغان بیاورد. بااینحال، بهکارگیری این پارادایم جدید مستلزم بررسی دقیق ویژگیها و پویاییهای منحصربهفرد هر منطقه روستایی است.