رهیافت آمایش مناطق مرزی در استان کرمانشاه از نگاه توسعه و امنیت پایدار
نویسندگان
1 پژوهشگر،دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول: کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران
3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
تحقق توسعه و امنیت پایدار در برنامهریزیهای راهبردی نیازمند شناخت تنگناها و پتانسیلهای توسعهای در چارچوب رویکرد آمایشی است به گونهای که با ساماندهی فعالیتها، امکانات و زیرساختها، اهداف متفاوت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی- امنیتی، دنبال میشود. اگر کارگزاران در برنامهریزیهای راهبردی، با یک دیدگاه عادلانه و شناخت آیندهنگرانه نسبت به مناطق مرزی در زمینه تحقق توسعه پایدار و آن روی سکه یعنی امنیت پایدار ننگرند، در این مناطق، شاهد تهدیداتی علیه منافع ملی خواهیم بود. هدف از پژوهش حاضر بررسی و تحلیل وضعیت آمایش سرزمینی از نگاه توسعه و امنیت پایدار در استان کرمانشاه به عنوان یک منطقهی مرزی است. با توجه به ماهیت موضوع و اهداف تحقیق، نوع پژوهش کاربردی بوده و روش بررسی آن توصیفی- تحلیلی است که به منظور دستیابی به اطلاعات مورد نیاز و جمع آوری دادهها از روش کتابخانهای استفاده شده است. نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که با توجه به اینکه میان آمایش مناطق مرزی و ایجاد توسعه و امنیت پایدار رابطه و پیوند ناگسستهای حاکم است و این اصل با نظر به شرایط موجود اقتصادی، اجتماعی، سیاسی- امنیتی استان کرمانشاه نشان میدهد که این رابطه ضعیف و در اولویت برنامهریزیهای راهبردی متولیان امر نمیباشد.
