چگونگی بهکارگیری یگانهای واکنش سریع در جنگ ترکیبی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: کارشناس ارشد مدیریت دفاعی، دانشآموخته دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران،
2 دانشجوی دکتری دانشگاه شاهرود، رشته مدیریت ورزشی .شاهرود، ایران،
doi
چکیده
جنگها با پیشرفت فناوری و بهکارگیری تسلیحات مدرن، راهکنشها و ابزار مختلف، ماهیت پیچیدهتری به خود گرفته که نمونه آن جنگ ترکیبی است. تجربه حاصل از جنگ عراق و افغانستان، نقش نیروهای ویژه و واکنش سریع را برجسته کرده، بهطوریکه یکی از ابزارهای مهم جنگ ترکیبی بهشمار میرود. این تحقیق بهدنبال چگونگی بهکارگیری یگانهای واکنش سریع در جنگ ترکیبی است. با توجه به ماهیت موضوع، این پژوهش ازلحاظ نوع کاربردی و ازلحاظ روش آمیخته (ترکیبی) است. جمعآوری دادهها و اطلاعات به دو روش میدانی و کتابخانهای با استفاده از اسناد و مدارک، مصاحبه با صاحبنظران و پرسشنامه محققساخته صورت گرفته است. جامعه پژوهش فرماندهان تیپ و گردانهای واکنش سریع نزاجا بودند که نمونه این پژوهش با توجه به کمبودن تعداد جامعه بهصورت تمامشمار 120 نفر تعیین شد. پایایی سؤالات پرسشنامه بر اساس آلفای کرونباخ 87/0 بهدست آمد. روایی پرسشنامه به تأیید چند تن از استادان اهلفن رسید که درنهایت بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از Spss22 استفاده شد. نتایج نشان داد که راهکنشهای نفوذ، عملیات مستقیم و جنگ شهری در یگانهای واکنش سریع تاحد زیادی در جنگ ترکیبی کاربرد دارد.