توسعه رابطهای جهت تعیین فاصله بین هواده اول و دوم سرریز شوت بر اساس غلظت هوای مینیمم (مطالعه موردی سد آزاد کردستان)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری سازه های هیدرولیکی ، بخش مهندس عمران ، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه شهید باهنر ، کرمان، ایران
2 دانشیار گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان، ایران
3 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران
doi
چکیده
افزایش روز افزون جمعیت به همراه تقاضای بیشتر برای آب در بخشهای کشاورزی و نیرو، رشد سریع ساخت سدها را به همراه داشته است. در این میان افزایش ارتفاع سدها به منظور افزایش ذخیره مخزن و برآورد نیاز آب، موجب افزایش سرعت آب روی سرریزها میگردد که به دنبال آن نیاز به بررسی کاویتاسیون و راهکارهای مقابله و یا کاهش خسارات آن اجتناب ناپذیر میباشد. طبق بررسیهای صورت گرفته در دهههای اخیر سادهترین، اقتصادیترین و مؤثرترین راهکار جهت کاهش و جلوگیری از این آسیبها، تعبیهی هوادهندهها در مکانهای مناسب و وارد نمودن هوا به جریان میباشد. لذا در این تحقیق بااستفاده از 1200 داده تجربی حاصل از 90 آزمایش صورت گرفته توسط Pfister (2007) رابطهای جهت تعیین روند خروج هوا از جریان تحت شرایط فشار حفره صفر و ضریب همبستگی بیش از 84/0 به عنوان تابعی از طول بیبعد شدهی جت جریان با استفاده از تحلیل رگرسیونی ارایه شده است که با توجه به سادگی با دقت مناسب میتواند در تعیین فاصله بین هوادهها بر اساس حداقل میزان غلظت هوای بستر مورد استفاده قرار گیرد. نتایج مطالعه حاضر با فواصل مربوط به هوادههای سرریز سد آزاد بر اساس غلظت هوای بستر مینیمم مورد بررسی قرار گرفته است.
