تحلیل شاخصهای اجتماعی و اقتصادی عشایر قبل و بعد از اسکان در شهرستان ملارد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2023.359167.1835چکیده
در پژوهش حاضر که به لحاظ هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی - تحلیلی است، به بررسی و مقایسه شاخصهای اجتماعی، اقتصادی و میزان رضایت عشایر اسکانیافته در دو دوره زمانی قبل و بعد از اسکان پرداخته شد. روش تحقیق از نوع پیمایشی و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است. جامعه آماری این پژوهش شامل دو گروه عشایر اسکان یافته و عشایر نیمه کوچنده مجموعاً با تعداد 520 خانوار بوده که بر اساس فرمول کوکران 126 خانوار به عنوان حجم نمونه تعیین شد. به منظور تجزیهوتحلیل دادههای آماری در محیط نرمافزار SPSS23 از آزمون t استیودنت استفاده شد. نتایج نشان میدهد که در مؤلفههای شاخص اجتماعی - فرهنگی در سطح معنیداری 05/0= Sig با مقدار آماره 06/2=t تحولات مطلوبی ایجاد شده است. در شاخص اقتصادی نیز در سطح معنیداری 05/0= Sig با مقدار آماره 15/2=t به واسطه به وجود آمدن تنوع منابع درآمدی، درآمد و پسانداز خانوارها افزایش یافته است و اسکان موجب تغییرات مثبت در وضعیت اقتصادی گردیده است. همچنین میزان تأثیر شاخص رضایت در بین خانوارهای عشایری اسکانیافته در سطح معنیداری 05/0= Sig با مقدار آماره آزمون t برابر با 97/1، مثبت است. یافتهها و پیشنهادهای پژوهش حاضر میتواند الگویی جهت انجام تحقیقات آتی در زمینه جوامع عشایری و همچنین راهگشایی برای برنامهریزان جهت تدوین برنامههای ساماندهی عشایر باشد.