اثربخشی رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط بر سرکوبی افکار درافراد مبتلا به اختالل وسواس- جبری

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 استادیار، روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی سلامت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.22038/mjms.2024.26454
چکیده

مقدمه: افراد مبتلا به اختلال وسواس جبری با آسیب های روانی و شناختی مختلفی مواجه میشوند.بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط بر سرکوبی افکار درافراد مبتلا به اختالل وسواس- جبری انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دورهپیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش را افراد مبتلا به اختلال وسواس - جبری مراجعه کننده به مراکزمشاوره و رواندرمانی شهر اصفهان در طی 6 ماهه دوم در سال 1402 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 36فرد مبتلا به اختلال وسواس - جبری با روش نمونه گیری هدفمند انتخال و با شیوه تصادفی در گروههای آزمایشو گواه جایدهی شدند )18 نفر در روه آزمایش و 18 نفر در گروه گواه(. افراد حاضر در گروه آزمایشرواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط را طی هتن هفته در شانزده جلسه 90 دقیق های دریافت نمودند.در این پژوهش از پرسشنامه وسواس فکری ییل براون )YBOCQ )و پرسشنامه سرکوبی افکار )STQ )استفادهشد. داده ها با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری 23SPSS تجزیه و تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد که روان درمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط بر سرکوبی افکار و زیرمقیا سهایپرت کردن حواس ، نگرانی، ارزیابی دوباره افکار، تنبیه و کنترل اجتماعی در افراد مبتلا به اختلال وسواس جبری تاثیر معنادار دارد.