نقش فناوری بازیکاری در یادگیری مدیریت و فرماندهی نظامی

نویسندگان

1 استادیار، دانشکدۀ مدیریت و برنامه‌ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای مدیریت سیستم‌ها، دانشکده مدیریت و برنامه‌ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

3 استادیار، دانشکدۀ مدیریت و برنامه‌ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

در بیشتر دانشکده‌های فرماندهی و ستاد ارتشهای پیشرو دنیا، «بازی شبیه‌سازی جنگ» طراحی ­شده و برای آموزشهای نظامی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این بازیها افسران می‌توانند توانمندیهای راهبردی و شیوه خود را ارتقا دهند. از طرفی در سالهای اخیر به‌طور گسترده در سازمانهای پیشرو دنیا در راستای تحقّق اهداف آموزشی و رفتاری، فناوری «گیمیفیکیشن» یا «بازیکاری» به­کار گرفته شده است. در دنیا به­عنوان ابزاری اجتماعی­ ـ ­فرهنگی، به‌منظور تولید قدرت نرم و توانمندسازی ارتشها بازیکاریهای نظامی به­کار گرفته می‌شود. این تحقیق از نظر نوع هدف توسعه‌ای، و با استفاده از روش فراتحلیل به ‌مرور ساختاریافته ادبیات نظری و تجزیه­و­تحلیل آن به­منظور تبیین نقش بازیکاری در یادگیری مدیریت و فرماندهی نظامی پرداخته است. روش فراتحلیل بر ترکیب و ادغام اجزایی مثل اطلاعات، مفاهیم و نظریه‌ها به­منظور تکوین کل دلالت دارد. فراتحلیل بازنگری پیشینه است که بر انگارۀ تراکمی دانش مبتنی است و محقّقان با این رویکرد براساس آثار و یافته‌های پژوهشگران قبلی مطالعات خود را پیش می‌برند. یافته‌های این تحقیق مصداقهای دینامیک‌های مرتبط با بازیکاری نظامی (شامل پاداش، توفیق‌طلبی و شأن اجتماعی، موفقیت چالشی، اظهار خود و خاص بودن، رقابت با دیگران و همنوع‌خواهی) و هم­چنین ساختارهای مرتبط با بازیکاری نظامی (شامل امتیاز، مراحل، مأموریتها، کالاهای مجازی، جدول رده‌بندی، مسابقات و هدیه دادن) را بیان کرده است. درنهایت پیشنهادهایی نوآورانه برمبنای الگوی نُه‌گانۀ طراحی آموزشی و یادگیری با استفاده از فنّاوری بازیکاری نظامی ارائه شده است.