نوسازی و فرهنگ سیاسی روستایی (موردمطالعه: روستائیان شهرستان ماکو)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22059/jrur.2023.349763.1781چکیده
پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین نوسازی و فرهنگ سیاسی در بین روستائیان شهرستان ماکو میپردازد. این بررسی در جهت آزمون نظریههای موج اول و دوم توسعه سیاسی حرکت میکند. چهارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریات دانیل لرنر و کارل دویچ است و برای سنجش متغیر فرهنگ سیاسی از طبقهبندی گابریل آلموند استفاده میکند. نوع پژوهش کمی و از تکنیک پیمایش جهت گردآوری دادهها استفاده میشود. یافتهها از حجم 381 نمونه و به روش خوشهای تصادفی استخراج شدهاند. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که فرهنگ سیاسی روستائیان ماکو، یکدست نیست. یافتهها نشان میدهند که بین فرهنگ سیاسی و دینداری، استفاده از رسانههای ارتباطی جدید و تحصیلات روستائیان رابطه وجود دارد؛ متغیرهای پیشبین، تحصیلات، دینداری و استفاده از رسانههای ارتباطی 50 درصد از تغییرات فرهنگ سیاسی را تبیین میکنند. بدین ترتیب، پژوهش حاضر نشان میدهد که صرف روستایی بودن موجبات برخورداری از فرهنگ سیاسی سنتی نظیر دهکورهای و انقیادی نمیشود و باید از روایتهای کلان و ذاتگرایانه نظریات کلاسیک توسعه سیاسی در باب فرهنگ سیاسی روستائیان اجتناب نمود.
