بررسی تأثیر داراییها بر پایداری معیشت زنان روستایی در شهرستان گچساران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده شهرسازی، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دکتری، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 کارشناس مرکز مطالعات توسعه روستایی، پژوهشکده سوانح طبیعی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2023.361315.1852چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر داراییهای معیشتی بر پایداری معیشت زنان روستایی در شهرستان گچساران انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 300 نفر از زنان روستایی که در طرحهای توسعهای آبادانی و پیشرفت منظومه ذینفع بودهاند، بهصورت تصادفی در شهرستان گچساران بود که به روش تصادفی ساده 139 نفر انتخاب و پیمایش شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بود. روایی ابزار پژوهش توسط اساتید گروه ترویج و توسعه دانشگاه تهران و متخصصان موضوعی تأیید شد، پایایی آن نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ طی توزیع 30 پرسشنامه در مرحله پیشآزمون محاسبه و مقدار آن 73/0 به دست آمد. برای انجام آزمونهای آماری از نرمافزارهای LISREL8.8 و SPSS26 استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرهای مستقل موردمطالعه (پنج سرمایه) درمجموع توانستند 13/60 درصد از واریانس متغیر وابسته یعنی معیشت پایدار زنان روستایی را تبیین کردند. همچنین، شاخصهای برازندگی نیکویی برازش نیز نشان داد که مدل ساختاری پژوهش از برازش مناسب و قابل قبولی برخوردار است. بهعلاوه، شاخص سرمایه انسانی به ضریب (61/0= λ) اهمیت و اولویت اول را برای سنجش معیشت پایدار زنان روستایی به خود اختصاص داد. بر این اساس، ازجمله راهکارهای بهبود میزان معیشت زنان روستایی عبارتاند از: 1) سازمانها و سایر مسئولان برنامهریز و سیاستگذار به فعالیتهای زنان روستایی توجه لازم را مبذول دارند و زمینه ارتقای معیشت آنها را باتوجهبه شرایط موجود ارتقا دهند. 2) بهمنظور کمک به زنان و خانوادههای فقیر و آسیبپذیر روستایی، میتوانند با ارائه مساعدت-های مالی مناسب مانند راهاندازی صندوقهای خرد روستایی اقدام کنند.