ارائه مدل کسبوکار GHORBANI در بنگاههای خرد بهمنظور توانمندسازی جوامع محلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه تجارت، دانشکده تجارت و مالیه، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مهندسی مناطق خشک و بیایانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22059/jrur.2023.354759.1816چکیده
اگر کسبوکارها در جوامع محلی بخواهند موفق باشند، باید مدلهای کسبوکار کارآمدی را ایجاد کنند چراکه این تنها راه بقای آنها در بازار متلاطم امروزی است. مدل کسبوکار پارادایمی است که ازطریق آن سازمانها باید فرایندهای کسبوکار را بهصورتی سامان دهند تا بتوانند ارزشآفرینی کرده، درآمدزایی کنند و کسبوکار را به سمت پایداری و بقا سوق دهند. هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر این است که عوامل موجود در کسبوکارهای کوچک شناسایی شوند، به صاحبان کسبوکارها در استفاده از استراتژیهای بهینه جهت بهبود عملیات کسبوکار و ارتقای عملکرد کسبوکارشان کمک شود و درنهایت یک مدل کسبوکار جدید برای کسبوکارهای کوچک (GHORBANI Business Model) ارائه شود. بدین منظور، با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و ازطریق مصاحبههای نیمهساختاریافته، دادههای 35 نفر از اعضای هیئتمدیره صندوقهای توسعه روستایی در شهرستان قلعه گنج از توابع استان کرمان گردآوری شد و مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت؛ سپس با استفاده از روش نظریه داده بنیاد، مدل کسبوکارهای کوچک طراحی شد. یافتههای این تحقیق کیفی نشان میدهند که مؤلفههای مدل کسبوکارهای کوچک شامل محصولات تحت ضمانت دولت (G)، سرمایه انسانی (H)، سازمانها و روشها (O)، روشهای ایجاد درآمد (R)، بانک وامدهنده (B)، فعالیتها (A)، هزینههای خالص (N)، و مشتریان داخلی (I) است.